شنیدن این جمله که «دندان شما دیگر قابل نگهداری نیست و باید کشیده شود»، همیشه با اضطراب همراه است. در این شرایط، اولین سوالی که به ذهن اکثر بیماران خطور میکند این است: آیا میتوانم همان روزی که دندانم را میکشم، پایه ایمپلنت را هم بکارم تا از جراحی دوم فرار کنم؟ این رویای هر بیماری است که با یک بار بیحسی و یک جلسه جراحی، هم از شر دندان دردناک خلاص شود و هم جایگزین آن را قرار دهد.
در دندانپزشکی مدرن، به این روش جذاب و پرطرفدار ایمپلنت همزمان یا تکنیک فرش ساکت (Fresh Socket) گفته میشود. اما واقعیت بالینی کمی پیچیدهتر از تبلیغات اینستاگرامی است. گاهی اوقات، متخصص جراحی یا پریودنتیست شما قاطعانه با انجام همزمان این دو کار مخالفت میکند و از شما میخواهد که بین ۳ تا ۶ ماه برای ترمیم استخوان صبر کنید.
شفافیت کلینیکال هلو ایمپلنت: مخالفت جراح با کاشت همزمان، نشاندهنده ضعف مهارت او نیست! بلکه یک تصمیم بیولوژیک و محافظهکارانه برای جلوگیری از عفونت، پس زدن ایمپلنت (فیلر) و هدر رفتن سرمایه شماست. کاشت موفق در یک «حفره تازه»، نیازمند شرایط بینقص استخوانی است.
در این مقاله تخصصی از هلو ایمپلنت، بدون اصطلاحات پیچیده پزشکی بررسی میکنیم که:
- تکنیک فرش ساکت دقیقاً چیست و چگونه انجام میشود؟
- چرا در برخی شرایط (مثل وجود عفونت یا کیست) کاشت فوری ممنوع است؟
- تفاوت ریسکها و هزینههای این روش با کاشت تاخیری (سنتی) چقدر است؟
تکنیک فرش ساکت یا کاشت ایمپلنت همزمان با کشیدن دندان چیست؟
وقتی دندانی از ریشه خارج میشود، یک فضای خالی و خونریزیدهنده در استخوان فک باقی میماند که به آن «ساکت» (Socket) یا حفره دندانی میگویند. در روش سنتی، دندانپزشک این حفره را به حال خود رها میکند (یا با پودر استخوان پر میکند) و لثه را میدوزد تا پس از چند ماه، استخوان جدید به طور طبیعی در آن ناحیه تشکیل شود. سپس در جراحی دوم، لثه دوباره شکافته شده و ایمپلنت کاشته میشود.
اما در تکنیک کشیدن و کاشت همزمان (Immediate Implant Placement)، جراح با استفاده از ابزارهای بسیار ظریف (مانند پریوتوم)، دندان را با تکنیکی به نام کشیدن بدون آسیب (Atraumatic Extraction) خارج میکند تا دیوارههای نازک استخوانی فک به هیچ وجه ترک نخورند. سپس بلافاصله در همان جلسه، پایه تیتانیومی ایمپلنت را به جای ریشه دندان از دست رفته درون حفره تازه قرار میدهد.
| ویژگی درمانی | روش سنتی | روش همزمان | توضیحات کلینیکال |
|---|---|---|---|
| تعداد جراحی | دو مرحله (کشیدن + کاشت) | یک مرحله ترکیبی | کاهش استرس بیمار و نیاز کمتر به تزریق بیحسی مکرر در روش همزمان. |
| طول دوره درمان | ۶ الی ۹ ماه | ۳ الی ۵ ماه | در روش همزمان، پروسه جوش خوردن پایه به استخوان همزمان با ترمیم لثه انجام میشود. |
| حفظ بافت لثه | تحلیل رفتن لثه و استخوان | حفظ فرم طبیعی لثه | ایمپلنت فوری از فروریختن دیواره استخوانی جلوگیری کرده و زیبایی لثه را حفظ میکند. |
| ریسک شکست (عفونت) | بسیار پایین (محیط استریل) | متوسط (بسته به شرایط بیمار) | در روش سنتی، بستر کاملا تمیز و استخوان سفت است، اما در حفره تازه، ریسک گیر نکردن پایه وجود دارد. |
با وجود مزایای وسوسهکننده این روش در جدول بالا، کاشت در حفره تازه چالشهای مهندسی خاص خود را دارد. ریشه دندان طبیعی معمولاً مخروطی و پهن است، اما پایه ایمپلنت شبیه یک پیچ استوانهای و باریکتر است. بنابراین، وقتی ایمپلنت در جای دندان کشیده شده قرار میگیرد، معمولاً یک فضای خالی (Gap) بین ایمپلنت و دیواره استخوان باقی میماند.
جراح متبحر برای رفع این مشکل باید دو اقدام حیاتی انجام دهد:
- دریل کردن عمیقتر: پایه ایمپلنت باید حدود ۳ تا ۴ میلیمتر عمیقتر از نوک ریشه قبلی دریل شود تا در استخوان سفتِ انتهای فک «گیر» کند و ثبات اولیه به دست بیاورد.
- پر کردن فضای خالی: فاصله بین ایمپلنت و دیواره استخوان حتماً باید با پودر استخوان باکیفیت و غشای محافظ (ممبران) پر شود تا استخوانسازی به درستی انجام گیرد.
چرا جراح به ایمپلنت همزمان با کشیدن دندان نه میگوید؟ (۴ خط قرمز کلینیکال)
تصمیمگیری برای انجام تکنیک فرش ساکت (کاشت ایمپلنت فوری) یا انتخاب روش تاخیری، یک تصمیم سلیقهای نیست؛ بلکه یک استراتژی سختگیرانه بالینی است. درست مانند باغبانی که میداند کاشتن یک نهال جوان در خاکی که آلوده و سست است، منجر به خشک شدن نهال میشود، یک جراح متبحر نیز برای حفظ سرمایه و سلامت فک شما، در صورت وجود شرایط زیر قاطعانه به ایمپلنت همزمان «نه» میگوید:
۱. وجود عفونت فعال یا کیست (The Dealbreaker)
یکی از شایعترین دلایل کشیدن دندان، پوسیدگیهای عمیقی است که به ریشه رسیده و باعث ایجاد آبسه دندانی یا کیستهای عفونی شدهاند. در این شرایط، کاشت ایمپلنت در همان روز ممنوعیت مطلق دارد.
- دلیل علمی: پایه تیتانیومی ایمپلنت یک قطعه کاملاً استریل است. قرار دادن این قطعه در حفرهای که مملو از باکتری، چرک و بافتهای التهابی است، به معنای دعوت باکتریها به سطح ایمپلنت است.
- نتیجه: این کار به سرعت باعث عفونت اطراف ایمپلنت (پری ایمپلنتایتیس) شده و در نهایت منجر به پسزدن کامل ایمپلنت (فیلر) خواهد شد.
در چنین شرایطی، جراح ابتدا دندان را میکشد، حفره را کاملاً شستشو داده و عفونت را خارج میکند. سپس شما باید حداقل 3 تا 4 ماه صبر کنید تا محیط استخوان کاملاً پاکسازی و بازسازی شود.
۲. فقدان دیواره استخوانی
برای اینکه ایمپلنت در استخوان فک جوش بخورد، باید از هر چهار طرف توسط دیوارههای استخوانی محکم احاطه شده باشد. گاهی اوقات به دلیل بیماریهای پیشرفته لثه یا عفونتهای طولانیمدت، دیواره نازک استخوانی سمت بیرون (رو به لب و گونه) کاملاً تحلیل رفته و از بین میرود.
در این حالت، حفره دندان ساختار فیزیکی لازم برای نگه داشتن پایه را ندارد. ایمپلنت مانند درختی در خاک سست خواهد بود که هیچ تکیهگاهی ندارد. جراح برای حل این مشکل باید مسیر زیر را طی کند:
- ابتدا از طریق جراحی پیوند استخوان دندان (Bone Grafting)، دیواره از دست رفته را با پودر استخوان بازسازی کند.
- حدود 4 تا 6 ماه به بافت فرصت دهد تا پودرها تبدیل به استخوان زنده و متراکم شوند.
- سپس در یک بستر سفت و ایدهآل، ایمپلنت را بکارد.
۳. دندانهای چند ریشهای (آسیاب بزرگ یا مولرها)
آناتومی دندانهای عقب دهان (دندانهای آسیاب یا مولر) با دندانهای جلو متفاوت است. دندانهای آسیاب معمولاً 2 یا 3 ریشه ضخیم دارند. وقتی این دندانها کشیده میشوند، یک حفره بسیار پهن، بزرگ و نامنظم در فک باقی میماند.
از طرفی، پایههای ایمپلنت به شکل استوانههایی باریک و یکپارچه طراحی شدهاند. قرار دادن یک پیچ استوانهای در یک حفره بسیار گشاد، باعث لقی پایه و عدم ثبات اولیه میشود. اگر ایمپلنت در روز اول در جای خود کاملاً سفت (Fix) نشود، هرگز به استخوان جوش نخواهد خورد. به همین دلیل، برای دندانهای آسیاب در بیش از 90% مواقع از روش سنتی (تاخیری) استفاده میشود.
۴. بیوتایپ لثه نازک
بافت لثه انسانها از نظر ژنتیکی به دو دسته «ضخیم» و «نازک» تقسیم میشود. در افرادی که بیوتایپ لثه نازک دارند، بافت لثه بسیار ظریف، صورتی روشن و حساس است و استخوان زیر آن نیز معمولاً نازکتر است.
کشیدن دندان و کاشت همزمان در این افراد یک ریسک بزرگ زیبایی به همراه دارد:
- احتمال تحلیل رفتن لثه پس از جراحی بسیار بالاست.
- این تحلیل لثه میتواند باعث نمایان شدن لبههای فلزی (تیتانیومی) ایمپلنت شود که به خصوص در خط لبخند، یک فاجعه زیبایی محسوب میشود.
پزشکان متخصص زیبایی، به ویژه هنگام انجام ایمپلنت دندان جلو، این فاکتور را به شدت بررسی میکنند و ممکن است تصمیم بگیرند به جای ریسک کردن، ابتدا دندان را بکشند و با کمک پیوند بافت نرم، لثه را تقویت کنند.
توصیه نهایی هلو ایمپلنت: اگر پس از معاینه و بررسی عکسهای رادیوگرافی (CBCT)، پزشک شما با انجام ایمپلنت همزمان (Fresh Socket) مخالفت کرد، به جای احساس ناامیدی یا مراجعه به کلینیکی دیگر که وعدههای غیرواقعی میدهد، به تخصص و وجدان کاری او اعتماد کنید. هدف نهایی، داشتن دندانی است که سالهای سال بدون عفونت و لقی در دهان شما کار کند، نه صرفاً عجله برای پر کردن جای خالی در یک روز!
چه زمانی جراح به ایمپلنت همزمان «بله» میگوید؟ (شرایط طلایی فرش ساکت)
حالا که با خطوط قرمز و موارد ممنوعه آشنا شدیم، این سوال پیش میآید که پس تکنیک Fresh Socket برای چه کسانی مناسب است؟ اگر شرایط دندان آسیبدیده شما در دسته ممنوعیات قبلی قرار نگیرد، شما یک کاندیدای عالی برای این روش هستید.
به طور کلی، متخصص جراحی زمانی با اطمینان کامل به کاشت فوری پاسخ مثبت میدهد که شرایط بیولوژیک زیر به صورت همزمان در دهان شما فراهم باشد:
- دندانهای تکریشه: دندانهای جلو (قدامی) و دندانهای آسیاب کوچک (پرمولرها) که معمولاً تنها 1 ریشه مستقیم دارند، بهترین و ایدهآلترین گزینهها هستند. خارج کردن این دندانها حفرهای ایجاد میکند که به راحتی توسط پایه استوانهای ایمپلنت پر شده و ثبات اولیه (Primary Stability) فوقالعادهای ایجاد میکند.
- حجم و تراکم عالی استخوان: دیوارههای استخوانی حفره (به ویژه دیواره باکال یا همان سمت لب) باید کاملاً سالم، با ضخامت حداقل 1 تا 2 میلیمتر و بدون هیچگونه ترکخوردگی یا شکستگی در حین کشیدن دندان باشند.
- بافت لثه ضخیم (Thick Biotype): داشتن لثههای ضخیم و گوشتی یک مزیت بزرگ است؛ زیرا این نوع لثه پس از جراحی در برابر تحلیل رفتن مقاومت بسیار بالایی دارد و زیبایی کار را در درازمدت تضمین میکند.
- عدم عفونت فعال: دندان صرفاً به دلایلی مانند شکستگی فیزیکی تاج و ریشه، پوسیدگیهای وسیع اما غیرعفونی، یا تحلیل ریشه نیاز به کشیدن داشته باشد و در عکس رادیوگرافی سهبعدی (CBCT) هیچ اثری از عفونت حاد، آبسه یا کیست دیده نشود.
مزایای تکنیک فرش ساکت؛ چرا این روش تا این حد پرطرفدار است؟
اگر شرایط فیزیولوژیک شما اجازه دهد که جراح از تکنیک کشیدن و کاشت همزمان استفاده کند، شما برنده یک بلیط طلایی در دندانپزشکی شدهاید! با وجود حساسیتهای بالای این تکنیک، مزایای آن به قدری چشمگیر است که هم بیماران و هم جراحان آن را در اولویت قرار میدهند:
1. یک تیر و دو نشان (حذف جراحی دوم)
در روش سنتی، بیمار باید یک بار استرس و درد کشیدن دندان را تحمل کند و چند ماه بعد، مجدداً برای شکافتن لثه و سوراخ کردن استخوان زیر تیغ جراحی برود. اما در تکنیک فرش ساکت، تمام این مراحل تنها در 1 جلسه جراحی و با یک بار تزریق بیحسی انجام میشود. این یعنی کاهش 50% استرس، درد و مصرف آنتیبیوتیک.
2. حفظ طلایی استخوان فک (Bone Preservation)
به طور طبیعی، وقتی دندانی کشیده میشود، استخوان فک در آن ناحیه به دلیل عدم دریافت فشار ناشی از جویدن، شروع به تحلیل رفتن میکند (در 6 ماه اول، حدود 40% حجم استخوان از دست میرود). قرار دادن فوری پایه ایمپلنت درون حفره، مانند یک ستون عمل کرده و به استخوان سیگنال میدهد که «من هنوز اینجا هستم!». این کار از فروریختن و تحلیل استخوان به شدت جلوگیری میکند.
3. حفظ زیبایی طبیعی لثه (پاپیلای دندانی)
یکی از بزرگترین چالشها در ایمپلنت دندان جلو، حفظ فرم هشتیشکل لثه بین دندانها (پاپیلا) است. در روش تاخیری، لثه به مرور زمان صاف و تحلیلرفته میشود. اما کاشت فوری به لثه اجازه میدهد فرم طبیعی و برجسته خود را دقیقاً به شکل قبل حفظ کند، به طوری که تشخیص دندان کاشته شده از دندان طبیعی برای دیگران غیرممکن میشود.
4. کوتاه شدن چشمگیر طول درمان
در روش سنتی، از لحظه کشیدن دندان تا نصب روکش نهایی ممکن است بین 6 تا 9 ماه زمان نیاز باشد. اما در ایمپلنت همزمان، چون پروسه ترمیم استخوانِ حفره و جوش خوردن پایه ایمپلنت به صورت همزمان انجام میشود، شما میتوانید حدود 3 ماه زودتر دندان جدید خود (روکش) را تحویل بگیرید.
آیا ایمپلنت همزمان به معنی داشتن دندان در همان روز است؟
یک سوءتفاهم بزرگ: بسیاری از مراجعین تصور میکنند وقتی از عبارت «ایمپلنت همزمان» استفاده میشود، یعنی با دندانی خراب وارد کلینیک شده و چند ساعت بعد با یک دندان جدید، کامل و زیبا به خانه برمیگردند! اما در واقعیت دندانپزشکی، این دو مفهوم کاملاً متفاوت هستند.
برای درک بهتر این موضوع، باید تفاوت دو اصطلاح مهم را بدانید:
- فرش ساکت: این تکنیک صرفاً به معنای کاشت پایه تیتانیومی (فیکسچر) درون استخوان فک، بلافاصله پس از کشیدن دندان است. در اکثر مواقع، پس از قرار دادن این پایه، جراح لثه را روی آن میدوزد (پنهان کردن ایمپلنت زیر لثه) و شما باید بین 3 تا 5 ماه بدون دندان (یا با یک دندان مصنوعی متحرک موقت) سر کنید تا پایه به استخوان جوش بخورد.
- بارگذاری فوری: این تکنیک به معنای نصب روکش موقت روی پایه ایمپلنت در همان روز جراحی است.
در روش فرش ساکت، به دلیل اینکه پایه هنوز به استخوان جوش نخورده است، معمولاً روکش روی آن قرار نمیگیرد؛ مگر در شرایط بسیار خاص (مانند کشیدن ایمپلنت دندان جلو) که جراح صرفاً برای حفظ زیبایی لبخند شما، یک روکش موقت پلاستیکی روی آن قرار میدهد که فقط جنبه زیبایی دارد و به هیچ وجه نباید با آن غذا بجوید.
مزایا و معایب ایمپلنت فرش ساکت (جدول مقایسهای)
هر تکنیک جراحی در کنار تمام جذابیتهایش، ریسکهایی نیز به همراه دارد. در جدول زیر، ارزیابی بالینی روش فرش ساکت را مشاهده میکنید:
| مزایای کلیدی | معایب و ریسکها |
|---|---|
| حفظ معماری طبیعی لثه: پایه ایمپلنت مانند یک ستون مانع از فروریختن بافت لثه و از بین رفتن پاپیلا (مثلثهای لثهای بین دندانها) میشود. | نیاز به پودر استخوان: به دلیل وجود فضای خالی بین ایمپلنت و حفره دندان کشیده شده، تقریباً همیشه به مواد پیوندی نیاز است. |
| کاهش تعداد جراحیها: حذف یک مرحله جراحی کامل، به معنای تزریق بیحسی کمتر، بخیه کمتر و استرس بسیار پایینتر برای بیمار است. | ریسک بالاتر عفونت: اگر جراح در تشخیص عفونت پنهان ریشه اشتباه کند، کاشت فوری منجر به عفونت و شکست کل درمان خواهد شد. |
| حفظ زمان طلایی: پروسه ترمیم استخوان و جوش خوردن پایه به صورت همزمان انجام شده و شما ماهها زودتر به روکش نهایی میرسید. | غیرقابل پیشبینی بودن فرم نهایی لثه: در افراد دارای بیوتایپ لثه نازک، ممکن است پس از چند ماه لثه کمی تحلیل رفته و لبه فلزی ایمپلنت نمایان شود. |
مراحل گامبهگام جراحی کشیدن دندان و ایمپلنت همزمان
اگر جراح تشخیص دهد که شما کاندیدای مناسبی برای این روش هستید، مراحل زیر در یک جلسه جراحی طی خواهد شد:
- بیحسی موضعی: ابتدا ناحیه مورد نظر کاملاً بیحس میشود تا شما هیچگونه دردی در طول پروسه احساس نکنید.
- خارج کردن دندان با تکنیک بدون تروما: این حساسترین مرحله است. جراح به جای استفاده از انبرهای معمولی و فشار زیاد، با استفاده از ابزارهای بسیار ظریف به نام پریوتوم، الیاف نگهدارنده دندان را قطع کرده و دندان را به آرامی خارج میکند تا دیوارههای نازک استخوانی (به ویژه دیواره سمت لب) به هیچ وجه نشکنند.
- پاکسازی و کورتاژ دقیق: حفره ایجاد شده با سرم شستشو داده شده و با ابزاری به نام کورت، دیوارههای آن تراشیده میشود تا از عدم وجود هرگونه بافت عفونی و کیستیک اطمینان حاصل شود.
- دریل کردن برای گیر: از آنجایی که حفره دندان از پایه ایمپلنت گشادتر است، جراح باید بستر را حدود 3 تا 4 میلیمتر فراتر از نوک ریشه قبلی دریل کند تا پایه در استخوان سفتِ انتهای فک کاملاً گیر کرده و ثبات اولیه را به دست آورد.
- کاشت و پر کردن فضای خالی: پایه تیتانیومی کاشته میشود. سپس فضای خالی بین پایه و دیواره استخوانی حفره، با استفاده از پودر استخوان پر شده و روی آن با یک غشای محافظ (ممبران) پوشانده میشود تا بافت لثه به داخل حفره نفوذ نکند. در نهایت لثه بخیه زده میشود.
پیش از تصمیمگیری برای ارتقا از دندان مصنوعی پلاستیکی به پایههای تیتانیومی، اگر اهل دخانیات هستید، حتماً باید از شرایط و [عوارض مصرف سیگار و قلیان بعد از ایمپلنت دندان] آگاه باشید، چرا که نیکوتین میتواند روند جوش خوردن استخوان را مختل کند.
آیا هزینه ایمپلنت فرش ساکت بیشتر است؟
در نگاه اول، ممکن است تصور کنید چون یک مرحله جراحی حذف شده است، هزینه نهایی درمان باید کاهش یابد. اما در واقعیت کلینیکال، هزینه روش ایمپلنت همزمان معمولاً کمی بیشتر از روش سنتی تمام میشود.
دلیل این تفاوت قیمت در ساختار مواد مصرفی است. همانطور که در مراحل جراحی اشاره کردیم، در بیش از 90% مواقع در روش فرش ساکت، یک فضای خالی در اطراف ایمپلنت باقی میماند که اگر به حال خود رها شود، ایمپلنت جوش نخواهد خورد. جراح برای پر کردن این فضا مجبور به استفاده از پودر استخوان باکیفیت و غشای ممبران است. هزینه این مواد بایومتریال وارداتی، مستقیماً به هزینه پایه جراحی شما اضافه خواهد شد.
استعلام قیمت لحظهای و لوکال (شهرهای ایران):
با توجه به نوسانات ارزی، تنوع برندها و تفاوت دستمزد متخصصین در کلینیکهای مختلف، برای مشاهده دقیقترین و بهروزترین لیست قیمتها، روی لینک شهر خود یا مقاله مرجع کلیک کنید:
اگر بودجه کافی برای ایمپلنتهای کاملاً ثابت ندارید اما میخواهید لقی دندان مصنوعی خود را متوقف کنید، درمان [اوردنچر یا دندان مصنوعی بر پایه ایمپلنت] یک گزینه اقتصادی و فوقالعاده است که با حداقل تعداد پایه در فک چفت میشود.
اگر هنوز درگیر لقی و دردسرهای پروتزهای متحرک هستید و به دنبال یک راهکار دائمی میگردید، پیشنهاد میکنیم راهنمای جامع مقایسه دندان مصنوعی با ایمپلنت کامل را در پلتفرم هلوایمپلنت مطالعه کنید تا بهترین تصمیم را برای آینده لبخند خود بگیرید.
نتیجهگیری هلو ایمپلنت؛ به تصمیم جراح خود اعتماد کنید
رویای کشیدن دندان خراب و جایگزینی همزمان آن با ایمپلنت، یک رویای دستیافتنی است، اما نه برای همه! تکنیک فرش ساکت نیازمند استخوان سالم، عدم عفونت و مهارت بسیار بالای جراح در کشیدن دندان بدون آسیب به دیوارههای فک است.
پیام نهایی ما به شما این است: دندانپزشکی که پس از بررسی عکس رادیوگرافی به شما میگوید «باید دندان را بکشیم و 3 ماه صبر کنیم»، به فکر راحتی خود یا جیب خودش نیست! او در حال محافظت از سرمایهگذاری شما، جلوگیری از عفونتهای دردناک و تضمین موفقیت مادامالعمر ایمپلنت شماست. به دانش و استراتژی درمانی او اعتماد کنید.
تصمیمگیری و اقدام بعدی: اگر دندان خرابی دارید که باید کشیده شود و به دنبال بهترین روش جایگزینی آن هستید، همین امروز با متخصصین جراحی فک و صورت یا پریودنتیستهای معرفی شده در هلو ایمپلنت مشورت کنید تا مشخص شود آیا شما کاندیدای روش همزمان هستید یا خیر. برای مشاهده لیست بهترین متخصصین ایمپلنت در استان و شهر خود اینجا کلیک کنید.
آیا کشیدن دندان و ایمپلنت در یک روز دردناک است؟
خیر. تمام این پروسه تحت بیحسی کامل موضعی انجام میشود و شما در حین کار دردی احساس نمیکنید. جالب است بدانید درد و تورم بعد از عمل در این روش، به دلیل اینکه فقط یک بار بافت لثه دستکاری میشود، معمولاً بسیار کمتر از انجام دو جراحی مجزا در روزهای مختلف است.
اگر دندانم عفونت داشته باشد باید چقدر بین کشیدن و ایمپلنت صبر کنم؟
در صورت وجود عفونت فعال یا کیست در انتهای ریشه، دندانپزشک دندان را کشیده و حفره را پاکسازی میکند. بسته به شدت عفونت و میزان تخریب استخوان، شما باید بین 3 تا 6 ماه صبر کنید تا محیط استخوان کاملاً استریل شده و استخوان جدید و سالم در آن ناحیه تشکیل شود.
درصد موفقیت ایمپلنت همزمان چقدر است؟
اگر جراح کیس (بیمار) را به درستی انتخاب کرده باشد (بافت استخوان سالم، عدم وجود عفونت و ضخامت مناسب لثه)، درصد موفقیت این روش بالای 95% و کاملاً مشابه روش سنتی است. اما اگر این روش با اصرار بیمار و در شرایط نامناسب استخوانی انجام شود، ریسک شکست به شدت افزایش مییابد.
